Dobre rękawice motocyklowe powinny chronić dłoń, nie ograniczając przy tym swobodnej obsługi gazu, sprzęgła i hamulca. Sam rozmiar zapisany jako M czy L mówi zbyt mało, ponieważ dopasowanie zależy również od konstrukcji danego modelu, materiału i przeznaczenia. Inaczej powinny leżeć cienkie rękawice używane w mieście latem, a inaczej model z membraną i długim mankietem przygotowany na chłodniejsze miesiące.
Przed zakupem dobrze więc porównać rękawice motocyklowe shima pod kątem rozmiaru, typu, zastosowanych materiałów i warunków, w których będą używane. W ofercie spotyka się konstrukcje turystyczne i miejskie, sportowe oraz zimowe i wodoodporne, więc wybór można zacząć od sposobu korzystania z motocykla. Dopiero później należy przejść do wyglądu czy dodatkowych funkcji.
Jak zmierzyć dłoń i dobrać rozmiar rękawic Shima
Podstawowym parametrem używanym w tabelach jest obwód dłoni. Najbezpieczniej zmierzyć go miękką miarką krawiecką, a wynik porównać bezpośrednio z tabelą konkretnego produktu. Nie należy zakładać, że osoba korzystająca w jednym modelu z rozmiaru M zawsze wybierze M również w innym modelu.
Różnice w tabelach są zauważalne. Dla męskiego XRS-3 podawany zakres dla S wynosi od 19 do 20,3 cm, dla M od 20,3 do 21,6 cm, dla L od 21,6 do 22,9 cm, dla XL od 22,9 do 24,1 cm, dla XXL od 24,1 do 25,4 cm, a dla 3XL od 25,4 do 27,9 cm. W dostępnej tabeli STX 2.0 pojawiają się natomiast wartości około 21 cm dla S, 22 cm dla M, 23 cm dla L i 24 cm dla XL.
Osobne proporcje występują także w rękawicach damskich. Dla damskiego Sonic zakres XS obejmuje obwód od 16,5 do 17,8 cm, S od 17,8 do 19 cm, M od 19 do 20,3 cm, L od 20,3 do 21,6 cm, a XL od 21,6 do 22,9 cm. Te przykłady dobrze pokazują, dlaczego pomiar dłoni jest bardziej wiarygodnym punktem wyjścia niż sugerowanie się samą literą rozmiaru.
Jeżeli wynik wypada dokładnie na granicy dwóch rozmiarów, trzeba uwzględnić także materiał. Skórzana rękawica może na początku przylegać mocniej, ponieważ naturalna skóra podczas użytkowania dopasowuje się do kształtu dłoni. Nie oznacza to jednak, że prawidłowy jest model powodujący ucisk, drętwienie palców albo utrudniający zamknięcie dłoni na manetce.
Dopasowanie trzeba sprawdzić na kierownicy
Rękawica motocyklowa pracuje inaczej niż zwykła rękawiczka używana na spacerze. Dłoń przez dłuższy czas pozostaje częściowo zgięta, palce obsługują klamki, a wewnętrzna część rękawicy styka się z manetką. Dlatego przymiarka powinna obejmować nie tylko wyprostowaną dłoń, ale również pozycję zbliżoną do tej zajmowanej podczas jazdy.
Podczas sprawdzania dopasowania należy zwrócić uwagę na kilka elementów:
- końcówki palców nie powinny być mocno ściskane ani pozostawiać dużej pustej przestrzeni,
- protektor kostek nie powinien uciskać po zaciśnięciu dłoni,
- materiał na wewnętrznej stronie nie powinien tworzyć fałd utrudniających wyczucie manetki,
- zapięcie przy nadgarstku powinno ograniczać ryzyko zsunięcia rękawicy,
- ruch palca wskazującego i środkowego powinien pozwalać swobodnie obsługiwać klamki.
Szczególnie ostrożnie trzeba podchodzić do kupowania zbyt dużych rękawic. Nadmiar materiału może pogarszać precyzję obsługi motocykla, a źle ustawiony protektor nie znajduje się wtedy dokładnie tam, gdzie przewidział go producent. Z drugiej strony nadmiernie ciasna rękawica może ograniczać ruch palców i powodować dyskomfort podczas dłuższej trasy.
Inna zasada dotyczy modeli przeznaczonych na zimniejsze warunki. W takim przypadku nieco większa przestrzeń wewnątrz pomaga zachować warstwę powietrza uczestniczącą w izolacji cieplnej. Zbyt mocne ściśnięcie ocieplenia i dłoni może działać odwrotnie do zamierzonego, dlatego zimowych rękawic nie powinno się dobierać tak ciasno jak cienkiego modelu skórzanego.
Model rękawic trzeba dopasować do sezonu i sposobu jazdy
Na lato najbardziej praktyczna jest konstrukcja pozwalająca na przepływ powietrza. W rękawicach Shima spotyka się materiały typu mesh, perforowaną skórę i wentylowane panele, które ograniczają przegrzewanie dłoni w ciepłe dni. Takie rozwiązania są szczególnie użyteczne podczas jazdy miejskiej, kiedy motocyklista często zatrzymuje się i porusza z niewielką prędkością.
Turystyka stawia przed rękawicami inne wymagania. Dłuższy mankiet lepiej współpracuje z rękawem kurtki, a dodatkowe wzmocnienia po stronie wewnętrznej dłoni przydają się podczas wielogodzinnej jazdy. W tej grupie można znaleźć również rozwiązania poprawiające chwyt i konstrukcje pozwalające obsługiwać ekran dotykowy bez każdorazowego zdejmowania rękawicy.
Przy częstych wyjazdach poza miasto trzeba też uwzględnić deszcz. W części wodoodpornych rękawic Shima stosowana jest membrana NextDry, która ma ograniczać przenikanie wody do wnętrza. Wybierając taki wariant, trzeba pamiętać, że obecność membrany i kolejnych warstw wpływa na grubość rękawicy oraz odczuwanie manetki, dlatego również tutaj prawidłowy rozmiar ma duże znaczenie.
Rękawice sportowe zwykle mocniej koncentrują się na ochronie podczas kontaktu z nawierzchnią. Mogą mieć rozbudowane ochraniacze kostek, slidery, dodatkowe warstwy materiału oraz zabezpieczenia najbardziej narażonych części dłoni. W przypadku jazdy turystycznej większe znaczenie może mieć natomiast kompromis pomiędzy ochroną, wygodą przez wiele godzin i odpornością na zmienną pogodę.
Norma EN 13594 określa rzeczywisty poziom ochrony
Sam twardy ochraniacz widoczny na kostkach nie mówi jeszcze, w jaki sposób rękawica została przebadana. W Europie punktem odniesienia dla ochronnych rękawic motocyklowych jest norma EN 13594:2015, która przewiduje poziom 1 i poziom 2. Produkty ochronne funkcjonują również w ramach unijnego rozporządzenia 2016/425 dotyczącego środków ochrony indywidualnej.
Różnice między poziomami można przedstawić za pomocą konkretnych parametrów. Minimalna długość mankietu ponad linię nadgarstka wynosi 15 mm dla poziomu 1 i 50 mm dla poziomu 2. System utrzymujący rękawicę na dłoni musi wytrzymać odpowiednio co najmniej 25 N i 50 N.
Norma bada również odporność na ścieranie. Średni wymagany wynik dla poziomu 1 wynosi co najmniej 4 sekundy, natomiast dla poziomu 2 co najmniej 8 sekund. Wymagania poziomu 2 są więc wyższe, ale bardziej rozbudowana ochrona może mieć wpływ na masę, elastyczność i wygodę rękawicy.
Przy oznaczeniach rękawic można spotkać litery KP. Informują one o przebadaniu ochrony kostek. Dla poziomu 1 test ten jest opcjonalny, a przy oznaczeniu KP średnia przenoszona siła nie może przekroczyć 7 kN, natomiast pojedynczy wynik 9 kN. Dla poziomu 2 ochrona kostek jest wymagana, a limity wynoszą odpowiednio 4 kN dla średniej i 5 kN dla pojedynczego wyniku.
W Polsce przepisy ruchu drogowego wprost nakładają na kierującego motocyklem i pasażera obowiązek używania odpowiedniego kasku ochronnego. Art. 40 Prawa o ruchu drogowym nie wprowadza analogicznego obowiązku używania rękawic. Z punktu widzenia wyboru wyposażenia brak ustawowego obowiązku nie zmienia jednak funkcji rękawic jako elementu mającego ograniczać skutki kontaktu dłoni z nawierzchnią.
Wyposażenie rękawic trzeba dobrać do przeznaczenia
Rękawice różnią się konstrukcją i wyposażeniem, dlatego najpierw warto sprawdzić dopasowanie, sposób zapięcia, ochronę dłoni i oznaczenia dotyczące normy, a dopiero później funkcje dodatkowe. Rękawica używana głównie latem w mieście nie musi mieć tych samych właściwości co model przeznaczony na kilkudniową podróż w zmiennej pogodzie. Membrana ma sens dla motocyklisty często podróżującego w deszczu, ale dla osoby jeżdżącej wyłącznie podczas suchej, ciepłej pogody ważniejsza może być wentylacja.
Przed rozpoczęciem sezonu dobrze też ocenić stan już posiadanych rękawic. Trzeba sprawdzić szwy, materiał po wewnętrznej stronie dłoni, zapięcia oraz osadzenie protektorów. Jeżeli rękawice są zużyte w strefach mających chronić podczas upadku albo nie pozostają stabilnie na dłoni, sam fakt prawidłowego rozmiaru nie wystarcza do dalszego bezpiecznego użytkowania.
Artykuł gościnny.
